Un fungo devorador de... ¡plástico!

Fotografía: Universidade de Yale


Os protagonistas do descubrimento do fungo que vedes cultivado nuha placa petri da que está a dar boa conta na imaxe do artigo, bautizado Pestalotiopsis microspora, foron un grupo de estudantes de Bioloxía Molecular da Universidade de Yale que facían traballo de campo na Amazonia recollendo endofitos (lembremos, fungos e bacterias que viven en simbiose nos tecidos dalgunhas prantas e dos que xa tivemos ocasión de falar aquí).

O fungo foi descuberto na citada viaxe á Amazonia en 2008, en Ecuador. Foi entón cando Pestalotiopsis microspora se describiu por vez primeira para a ciencia, pero é agora, logo de estudalo con atención, que coñecemos das súas mañas.

Pria Anand, unha das participantes na experiencia, decidiu comprobar se o fungo en cuestión mostrabas actividade biolóxica en presencia de plástico. Logo da súa graduación, oitros estudantes continuaron a labor. Jeffrey Huang investigou a capacidade destes organismos para romper enlaces químicos, mentres que Jonathan Russell identificou as enzimas responsables na descomposición do poliuretano. Os resultados das súas investigacións publicáronse na revista Applied and Environmental Microbiology.

Non é o primerio fungo que se coñece con esta habilidade, pero Pestalotiopsis microspora ten a capacidade de facelo en ausencia de osíxeno, polo que se presenta como unha interesante opción para nun futuro emplear en vertedoiros na eliminación de plásticos. Pero non poñamo-lo carro diante dos bois, dende este descubrimento ata a súa aplicación industrial no tratamento de residuos, queda todavía un longo camiño de investigación para facelo viable e rendible. En todo caso, é un primeiro paso moi firme.

Pois nada rapaces, vos a investigar, e nos a esperar a boa nova. Mentres tanto, vouvos a confesar aquí en petit comité un titular que me gustaría poder ler algún día e contarvos aquí: "Descubren un novo fungo que colle os cartuchos usados do monte e llos mete ós cazadores polo cu". Ata lle teño nome: Cartuchis rectalis. Esa si que sería boa...
Ler máis...

Mico-Diesel da man de Gliocladium roseum

As dúas imaxes da esquerda corresponden con un cultivo de Gliocadium Rosaceum e unha imaxe vista ó microscopio electrónico coloreada, repectivamente, deste fungo endofito. Fai non moito falabamos de pasada dos endofitos (ver AQUÍ), hoxe imos coñecer unha aplicación real das propiedades dun destes fungos que viven "dentro" (si, si, dentro) das prantas.

Gliocadium Rosaceum foi descuberto polo microbiólogo norteamericano da Universidade de Montana Gary Strobel nunha das súas expedicións na busca de novos fungos polo mundo adiante. Co seu inseparable gorro ó "Custeau" e que lle serve o mesmo para cubrirse do sol que para recoller as mostras vexetais das que máis tarde extraerán os endofitos presentes, mr. Strobel ten ás súas espaldas varios importantes descobrementos, non por nada a afamada revista Forbes se refería nun artigo acertadamente a él coma o "Indianas Jones of fungus hunters" (o Indiana Jones dos cazadores de fungos). O presente hachado de Indiana Strobel produciuse na Patagonia, asociado a unha árbore típica chamada ulmo (Eucryphia cordifolia), e a nova saltou ós medios alá en 2008. Hoxe, un documental nos trae de novo o acontecemento á actualidade.

A cousa é que este fungo é capaz de metabolizar unha serie de hidrocarburos presentes no combustible diesel directamente a partir de celulosa, o que abre a porta para unha futura producción industrial de biocombustible (mico-diesel, como da en chamar o investigador). A cousa está todavía en pañais, quedan por facer moitas investigacións sobre rendemento e milloras de cara á producción industrial, pero o noso amigo Gary xa ten patentada a cousa por si acaso; aquí o que non corre...

O millor é que él mesmo nos conte algunhas cousas deste fungo, como poderedes ver no seguinte video, fragmento do recomendable documental "Maravillas Modernas: Hongos" e que trata precisamente da obtención de biocombustibles a partir dalgunhas especies de fungos. Adiante mr. Strobel, refungue vostede...


Ler máis...

Mosaico Fúnxico de Endofitos

A fotografía de portada é a gañadora do segundo premio dos VII Premios Fotociencia 2009, que conceden o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e a Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (FECYT), uns premios que pretenden achegar á sociedade estas complicadas cousas científicas.

Pero, ¿qué estamos a ver? Pois unha pequena mostra en cultivos de laboratorio das máis de 114 especies (preto do 10%, novas para a ciencia) de endofitos detectadas por María Salud Sánchez e Íñigo Zabaldecoa nun estudio sobre a gramíniea Dactylis Glomerata, moi común na península (tédela na imaxe á esquerda e estades ata as narices de vela).

¿Endo qué? Endofitos: un tipo de fungos que viven no interior de plantas, xeralmente en talos e follas, pero que lonxe de provocarlles mal algún, parece que lles botan unha boa man. Os endofitos confiren unha maior resistencia contra insectos, nemátodos (diminutos vermes) e bacterias; tamén parece ser que poderían axudar ás plantas producindo sustancias tóxicas que as fagan pouco apetecibles ós herbívoros.

Pois nada, a nosa noraboa ós gañadores pola fermosa composición da fotografía e os novos descubrimentos que nos axudan ademáis a achegarnos a este grupo de fungos tan curiosos, os endofitos! Ler máis...